Vrede en Vrijheid
Vandaag 4 mei, de dag van de dodenherdenking in Nederland.
Morgen 5 mei, de dag van de bevrijding.
Deze twee dagen zijn niet voor niets heel nauw met elkaar verbonden.
We leven allemaal in vrijheid en ik vraag me wel eens af of we allemaal beseffen hoe bijzonder dat is. Het lijkt zo vanzelfsprekend. Als ik kijk naar het Journaal, maar ook als ik kijk op straat, zie ik dagelijks verschijnselen dat we onszelf niet realiseren dat er voor het behouden van vrijheid toch wel meer wordt verwacht van een ieder mens dan nu het geval is.
Een ouder echtpaar wordt thuis overvallen, het glas van het bushokje is voor de 21-ste keer aan gruzelementen gegooid met een steen, antisemitisme, joden gaan bij elkaar wonen omdat ze zich daar wat veiliger voelen bij elkaar, hakenkruizen op de muren, treinen vol gekladderd met spuitbus kunst, en ga zo maar door. Onze dagelijkse irritaties over van alles en nog wat waarin we voelen dat het niet goed aanvoelt.
Vrijheid is niet vanzelf sprekend. Voor vrijheid dienen we elke dag te strijden. Niet naar de ander maar naar en in onszelf. En dat begint bij verdraagzaamheid. Bij accepteren dat iemand anders (het woord zegt het al) anders is. Het is ook het vechten tegen onze angsten dat iemand anders iets “meer” heeft dan wij hebben.
Zou het niet mooi zijn als we accepteren dat we tevreden zouden kunnen zijn met een dak boven ons hoofd, gezondheid, voldoende eten, lieve mensen om ons heen en voldoende geld om minimaal te kunnen leven. Ja dat zou mooi zijn. Helaas heeft zelfs dat niet iedereen.
Maar we willen meer. Ook wij willen wat de ander heeft. En dat gevoel en de uitwerking van meer geeft nou juist de problemen in de maatschappij. Zo ontstaat jaloezie, afgunst, en elke dag een ontevreden gevoel van ik hoor er niet meer bij. En door dat gevoel ga je dus uiting van frustraties krijgen. Het is een soort onmacht.
Wil je vrijheid? Vrijheid in jezelf? Vrijheid van oordelen, afgunst en haat en altijd het gevoel dat je te weinig hebt? Stop daar dan mee. Wees jezelf bewust van hetgeen je al hebt en wees daar tevreden mee. Benader andere mensen zoals jij ook benadert wilt worden. En realiseer je ook dat je te snel zegt dat de ander moet veranderen.
In principe zijn we allemaal meer met elkaar verbonden dan dat we beseffen. Daarnaast leven we allemaal op een kleine planeet in dit universum. Er is voor iedereen voldoende als je niet telkens meer wilt.
Zoals gezegd vrede bij anderen en in jezelf is niet vanzelfsprekend. Conflicten liggen altijd op de loer. En conflicten zijn er om te worden opgelost met praten naar jezelf en anderen en beseffen dat alleen het goede kan overleven.
Vandaag ga ik denken aan al die mensen die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid. Maar ook aan de mensen die ik heb gekend en die zijn overleden. Ook deze dag wil ik voelen als de dag waarbij ik me wil realiseren hoe kort het leven kan zijn. Hoe tevreden we zouden moeten zijn met elke dag mogen leven. En als dat in vrijheid kan geschieden hebben we het goed gedaan, maar …
Elke paar seconden dien je eenmaal in en uit te ademen. Dat gaat onbewust. Elke dag dien je actief bij te dragen aan vrede en vrijheid in jezelf en in je omgeving. En dat gaat in eerste instantie niet onbewust. Daarvoor moet je moeite doen. Het geeft een goed gevoel. En dat zou al reden genoeg kunnen zijn om dit dagelijks te doen. Uiteindelijk wordt het dan iets van jezelf en ga je het weliswaar onbewust doen.
Ik wens je twee bewuste en fijne dagen

Recente reacties