Tag: Schrijver

Een sterk gevoel van het omschrijven van mijn gevoel. Een zin die logisch lijkt, maar niets is haast minder waar. Mijn onbekendheid is mijn wapen en mijn kracht. Het is een onuitputtelijke bron van inspiratie en bescherming.

Ik ben er blij mee dit te voelen. Het gevoel dat ik kan schrijven wat ik wil, omdat niemand aan mijn voordeur belt. Omdat niemand iets van mij verwacht. Omdat er geen tijdnood achter mijn gedachten zit. Het is mijn redding dat ik op mezelf ben. Nog niet ontdekt. De woorden kunnen onbevooroordeeld tot geschrift komen.

Iets mooiers is er niet binnen het schrijversvak. Te beseffen dat mijn geschriften de mooiste zijn, omdat nooit iemand anders, of nooit de andere meerderheid kan bepalen dat een minderheid, minder waard is. Binnen mijn gevoelens zijn mijn woorden uniek. Mijn vingers willen te snel.

Uit de snelheid van mijn ongeleerde typvaardigheid kan ik opmaken dat ik weer vol zit van oneindige kennis, die ik verkrijg door zwijgen, respect, geduld en ervaring. Ik ben zo blij dat mijn woorden de mijne kunnen zijn. Dat ze uit mij komen en niet uit een boek. Dat ze overheerlijk vol van genot mogen zijn.

Vol van dankbaarheid aan al die mensen of levende wezens die mij iets leerden. Het voelt zo goed aan weer contact met mezelf te hebben. Te weten dat alleen ik deze woorden kan omschrijven. En niemand anders. Ik voel me weer vrij van verplichtingen. Misschien omdat ik een tevreden klant aan het afbouwen ben. Het zou goed kunnen alleen wil ik daar nu niet over nadenken.

Het presentatieglas bij de voordeur, dat zich nu voor de derde maal vol gaat trekken met regenwater. Ik dacht bij mezelf er echt alles aan gedaan te hebben om het waterdicht te krijgen. Moet ik dan nu maar accepteren dat het een teken zal zijn? Vandaag vrijdag de dertiende. Ik heb hem maar van de muur gehaald.

Los van deze betreffende dag, zal het wel betekenen dat hij een tijdje van de muur moet wegblijven. De smoes dat hij telkens vol water trok is dan geen smoes meer. Ben ik geholpen door dit voorval. Ik zal het maar zo zien.

Alles heeft een reden. Over enige tijd zal ik begrijpen waarom het noodzakelijk was dat hij telkens voltrok met water. Ik ben er nu al dankbaar voor.