Naar leerplicht ambtenaar
Alle Gestelde vragen zijn met toestemming van de hulpvrager geplaatst
11101907
Hallo.
Dank je wel voor het snelle bericht.
Wat betreft: X weer naar school laten gaan, dat hebben wij vorig jaar juni al losgelaten. Wij zien in dat X zijn woonomgeving als veilig ervaart, hoewel hij wel steeds roept dat hij z.s.m. het huis wil verlaten en op zichzelf wil gaan wonen. Maar in zijn hart blijft hij liever bij ons en zoekt nog steeds naar een stuk veiligheid binnen het gezin. X communiceert weinig, alleen als wij samen zijn wil hij nog wel eens wat vertellen. Als ik vraag hoe hij zijn toekomst ziet, weet hij dat niet. Hij zegt alleen geen zin hebben om te werken. Waarop ik hem vertel dat dat toch beter is, daar hij anders depressief wordt. Ook heb ik hem voorgesteld om misschien eens in de kibboets te gaan werken of iets dergelijks, dan komt hij met andere mensen en culturen in aanraking.
Dat wil hij ook niet. X heeft op de LOM school gezeten, daar ging het aanvankelijk goed. Maar zodra hij op de middelbare VBO kwam is het misgegaan. Het 1e jaar is hij dan ook blijven zitten met de mededeling dat hij beter van school kon gaan en een andere school kon zoeken. Vervolgens ben ik naar de leerplicht ambtenaar gestapt, er werd mij daar uitgelegd, dat zij hem niet van school konden sturen, nadat hij pas 1 keer is blijven zitten. De school heeft toen zijn woorden ingetrokken en hij mocht blijven. Waarop X vertelde dat als hij toch niet echt welkom was hij liever naar een andere school ging.
Dat was in Haarlem, waar hij eigenlijk niemand kende. Toen hij was blijven zitten is hij de 1e twee weken behoorlijk depressief geweest en zat de meeste tijd op zijn kamer. Dat zelfde jaar in september hadden mijn man huwelijksproblemen en hadden zowat uit elkaar gegaan. Dit weet X ook, toen hij dit hoorde begon hij te huilen en vroeg of wij het alsjeblieft nog wilde proberen. Wij hebben het toen opnieuw geprobeerd en het is zowaar nog gelukt ook. X werd steeds stiller en moeilijker. Ik heb er verschillende keren met hem over gepraat. Over het feit dat het niet zijn schuld is dat zijn vader en moeder moeilijkheden hadden en of hij daar misschien nog meer zat. Hij vertelde mij dat dit niet zo was.
Ik probeer regelmatig met hem te praten waar hij mee zit en hoe hij het leven/toekomst ziet, maar er komt weinig uit. 2 Weken geleden heb ik hem gevraagd of hij misschien niet op jongens viel, en als dat zo was, dat zijn vader en moeder daar geen moeite mee zou hebben, als hij maar gelukkig is. Waarop hij wat begon te lachen. Hij ging aan de keukentafel zitten en ik had het gevoel dat als ik doorging met praten hij hier wel op in zou gaan. Maar opdat moment kwam een vriend van hem binnen en ging hij daar mee weg.
Ik ben hier nog verder niet op ingegaan omdat je bij X het juiste moment moet kiezen en die is er naar mijn gevoel nog niet geweest. Hij gaat trouwens niet trouw bij zijn eigen oma op bezoek, het is een oma van een vriend waar hij vrijdag s”avonds op past. Omdat deze oma bij een vrijgezelle oom in woont en deze graag op vrijdagavond wil gaan stappen. Zijn familie, inclusief opa en oma van vaders kant heeft hij weinig contact meer alleen met verjaardagen en de feestdagen komt hij daar en dat doet hij uit zichzelf.
Dat hij daar verder niet komt ligt niet aan hem, maar aan mijn schoonfamilie, die zijn altijd met zichzelf bezig en komen hier ook zelden. Oma en familie aan mijn kant wonen in het Westland en dat is aardig ver weg, hoewel oma en mijn zus regelmatig hier komen, ziet hij ze dus wel en ook met verjaardagen en feestdagen gaat hij mee zonder tegenstribbelen.
Dus aan de kant van familie heeft hij eigenlijk weinig gehad, hoewel dat eigenlijk wel beter geweest was voor zijn opvoeding. Ik ben echt bang dat hij steeds depressiever zal gaan worden en eerlijk gezegd ben ik bang dat hij zich in de toekomst wat aan zal doen. Deze week had ik een nachtmerrie, ik zag X als een zombie (eigenlijk halfdood) door het huis heen lopen, hij keek in de spiegel en zag zich zelf, waarop hij behoorlijk schrok en heel boos werd, kwaad liep hij de deur uit en ik kon hem niet bereiken, hij wilde niet praten.
Toen was de droom afgelopen. Heel eng. Ik heb jaren eerder zo”n droom gehad over mijn vader, die is kort daarna gestorven. Ik hoop toch echt dat mijn droom met X niet zo afloopt.
Natuurlijk mag u mij tutoyeren, graag zelfs.
(Publicatiewens) Anoniem.
Voor Gratis een vraag stellen aan Ger Broeder, ga naar Stel een vraag
Recente reacties